Οι χρυσοθήρες του 19ου αιώνα ήταν εξαιρετικά επίμονοι και εργατικοί, αλλά η τεχνολογία που είχαν στη διάθεσή τους ήταν περιορισμένη. Λόγω των πρωτόγονων μεθόδων διαχωρισμού, έχασαν σημαντικές ποσότητες χρυσού, ιδιαίτερα μικρότερα ψήγματα ή κομμάτια που ήταν εγκλωβισμένα μέσα σε άλλα πετρώματα. Η αναζήτηση γύρω από ιστορικές τοποθεσίες εξόρυξης προσφέρει μια αποδεδειγμένη διαδρομή προς την επιτυχία για τον σύγχρονο χειριστή ανιχνευτή μετάλλων. Ωστόσο, η συγκεκριμένη έρευνα απαιτεί την ικανότητα να αναγνωρίζετε τα παλιά έργα και να διαχειρίζεστε περιβάλλοντα γεμάτα με μεταλλικά απορρίμματα.
Οι σωροί των μπάζων, γνωστοί διεθνώς ως tailings, αποτελούν τα κατάλοιπα των πετρωμάτων που άφησαν πίσω τους οι παλιοί μεταλλωρύχοι. Εκείνη την εποχή, οι εργάτες μετέφεραν τα χαλίκια με τα χέρια και τα έριχναν σε ξύλινα κανάλια πλύσης. Συχνά πετούσαν μεγάλες πέτρες που περιείχαν κρυμμένες λεπτές φλέβες χρυσού, επειδή δεν είχαν τον χρόνο ή τα μέσα να τις σπάσουν. Αυτοί οι σωροί μοιάζουν συνήθως με επιμήκεις, τεχνητούς λόφους από πέτρες κατά μήκος των ποταμών ή των πλαγιテク. Σκανάρετε με προσοχή τις άκρες αυτών των σωρών, καθώς και το μητρικό πέτρωμα που αποκαλύφθηκε ακριβώς κάτω από το σημείο όπου είχαν στηθεί τα κανάλια πλύσης.
Οι περιοχές υδραυλικής εξόρυξης αποτελούν ένα άλλο εξαιρετικό σημείο ενδιαφέροντος. Κατά τον 19ο αιώνα, οι μεταλλευτικές εταιρείες χρησιμοποιούσαν τεράστια κανόνια νερού υψηλής πίεσης για να ισοπεδώσουν ολόκληρες πλαγιές βουνών και να οδηγήσουν το χώμα στα συστήματα διαχωρισμού. Αυτή η βίαιη διαδικασία άφησε πίσω της τεράστιες ανοιχτές κοιλότητες και γυμνούς τοίχους από πηλό και βράχο. Οι εργάτες καθάριζαν το δάπεδο αυτών των κρατήρων, αλλά ο χρυσός συχνά παρέμενε παγιδευμένος βαθιά μέσα σε κάθετες σχισμές πηλού ή μαλακών πετρωμάτων. Σαρώστε συστηματικά τα εκτεθειμένα τοιχώματα και τα δάπεδα αυτών των αρχαίων, διαβρωμένων τεχνητών κρατήρων.
Η μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτές τις τοποθεσίες είναι η διαχείριση των σιδερένιων σκουπιδιών. Τα παλιά μεταλλεία και οι καταυλισμοί των εργατών είναι κυριολεκτικά γεμάτα με σκουριασμένα καρφιά, σφήνες, κονσερβοκούτια, κομμάτια από σύρμα και σπασμένα εργαλεία. Αυτά τα σιδερένια αντικείμενα δημιουργούν ένα προπέτασμα που «κρύβει» τα καθαρά σήματα του χρυσού. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε έναν ανιχνευτή με υψηλή ταχύτητα ανάκτησης (recovery speed) και ακριβή διαχωρισμό ήχου. Κυνηγήστε με υπομονή, κάνοντας πολύ αργές κινήσεις, και εξετάστε τα αμυδρά σήματα που βρίσκονται ακριβώς δίπλα σε μεγάλα σιδερένια αντικείμενα.
Η επιτυχία σε ιστορικές περιοχές ξεκινά πάντα από τη μελέτη των αρχείων και της βιβλιογραφίας. Τα τοπικά μουσεία, τα αρχεία των παλαιών μεταλλευτικών γραφείων και οι ιστορικοί χάρτες περιέχουν πολύτιμες πληροφορίες. Αναζητήστε αναφορές για παλιά εργοστάσια θραύσης πετρωμάτων (stamp mills), σιδηρουργεία της εποχής ή προσωρινούς καταυλισμούς με σκηνές. Αυτές οι δευτερεύουσες τοποθεσίες συχνά συνδέονται με πλούσιο, ανεξερεύνητο έδαφος που βρίσκεται ακριβώς έξω από την περίμετρο του κεντρικού μεταλλείου, εκεί όπου οι εργάτες έχαναν ή έκρυβαν προσωρινά τα ευρήματά τους. Η έρευνα σε αυτά τα μέρη απαιτεί μια μεθοδολογική προσέγγιση που μοιάζει με αρχαιολογική ανασκαφή. Μην απογοητεύεστε από τον όγκο των άχρηστων μετάλλων που θα ανασύρετε. Κάθε κομμάτι ιστορικού σιδήρου που αφαιρείτε από το έδαφος καθαρίζει την περιοχή και αποκαλύπτει τα βαθύτερα στρώματα, όπου μπορεί να βρίσκεται κρυμμένο το ψήγμα της ζωής σας. Η υπομονή και η σωστή ρύθμιση του ανιχνευτή σας είναι τα κλειδιά που θα ξεκλειδώσουν τα μυστικά που άφησαν πίσω τους οι πρωτοπόροι της χρυσοθηρίας.
Αυτά είναι όλα όσα πρέπει να ξέρετε για ανιχνευτησ χρυσου